Wszystko, co kocham

Film aktorski

reż. J. Borcuch / Polska / 2009 / 91'
Szkoła ponadpodstawowa

Opis filmu

Przyjaźń, miłość i muzyka wypełniają życie głównego bohatera. Mogłoby być zwyczajnie, ale rzecz dzieje się w początku lat 80. w Polsce. W prywatność ludzi nieubłaganie wkracza historia, komplikując wzajemne relacje i wystawiając je na próbę.

Janek jest uczniem liceum i założycielem punkrockowego zespołu. Zakochuje się w Basi. Wszystko zdaje się rozwijać pomyślnie: grupa szykuje się do występu na festiwalu, a Basia odwzajemnia uczucie Janka. Wkrótce jednak sprawy się komplikują. Janek jest synem wojskowego, a ojciec Basi – działacz Solidarności – nie chce, by córka wiązała się z chłopakiem. Chwilowy związek Janka z sąsiadką, odkryty przez jej męża, skutkuje problemami – zespół nie może prowadzić prób i dostaje zakaz występu na szkolnym balu. Beztroskie czasy kończą się ostatecznie 13 grudnia 1981 roku wraz z ogłoszeniem stanu wojennego.

Materiały dydaktyczne

Nazwa
Poziom nauczania
Wszystko co kocham [Scenariusz]
Szkoła ponadpodstawowa
Szkoła ponadpodstawowa

Film w ramach cyklu

Nagrody

Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni 2009 ‒ Nagroda Publiczności

Sundance Film Festival 2010 – Nominacja do Nagrody Głównej

Film jako kontekst

przy omawianiu tekstów literackich z epoki romantyzmu ukazujących wątek miłości i historię bohatera uwikłanego w historię

Wątki z prelekcji

Dojrzewanie jako temat filmowy

Co to jest dojrzewanie? Czy bunt musi być nieodłącznym elementem dojrzewania? Czy można wyrażać się poprzez muzykę? Co to był stan wojenny i jakie były jego konsekwencje?

Pojęcia kluczowe

dojrzewanie, stan wojenny, bunt

Powiązanie z podstawą programową

JĘZYK POLSKI

Kształcenie literackie i kulturowe:

  • kształcenie umiejętności świadomego odbioru utworów literackich i tekstów kultury na różnych poziomach: dosłownym, metaforycznym, symbolicznym, aksjologicznym;
  • budowanie systemu wartości na fundamencie prawdy, dobra i piękna oraz szacunku dla człowieka;
  • kształcenie umiejętności rozpoznawania i wartościowania postaw budujących szacunek dla człowieka (np. wierność, odpowiedzialność, umiar) oraz służących budowaniu wspólnot: państwowej, narodowej, społecznej (np. patriotyzm, sprawiedliwość, obowiązkowość, szlachetność, walka, praca, odwaga, roztropność).